من از بچگی تو میمه بزرگ شدم و میمه را خیلی خیلی دوست دارم برای همین هم از میمه زیاد می نویسم توضیح دیگر اینکه مطالب مربوط به میمه را از سایت علی وطن خواه انتخاب می کنم.

این وبلاگ متعلق به علی دانش پژوه می باشد

پیام های دیگران

       link        دوشنبه، 3 مهر، 1385 - مقصود

دومین پست وبلاگ راهم  به دعای روز اول ماه رمضان اختصاص داد :

اَللـهم اجعل صیامى فیه صِیامَ الصآئِمینَ و قیامى فیه
قیامَ القآئِمینَ وَنبِّهنى فیه عن نَوْمَةِ الغافِلینَ وَهَب لى جرمى فیه
یا اِلـهَ العالمین وَاعف عَنى یا عافِیا عَن المجرِمین

خواستم از “بوسوئه” تقلید کنم، خطیب نامور فرانسه که روزی در مجلسی با حضور لویی، از “مریم” سخن می‌گفت. گفت: هزار و هفتصد سال است که همه‌ سخنوران عالم درباره مریم داد سخن داده‌اند.
هزار و هفتصد سال است که همه فیلسوفان و متفکران ملت‌ها در شرق و غرب، ارزش‌های مریم را بیان کرده‌اند.
هزار و هفتصد سال است که شاعران جهان در ستایش مریم همه‌ ذوق و قدرت خلاقه‌شان را به کار گرفته‌اند.
هزار و هفتصد سال است که همه‌ هنرمندان، چهره‌نگاران، پیکرسازان بشر، در نشان دادن سیما و حالات مریم هنرمندی‌های اعجاز‌گر کرده‌اند.
اما مجموعه‌ گفته‌ها و اندیشه‌ها و کوشش‌ها و هنرمندی‌های همه در طول این قرن‌های بسیار، به اندازه‌ این کلمه نتوانسته‌اند عظمت‌های مریم را بازگویند که: “مریم، مادر عیسی است”.
و من خواستم با چنین شیوه‌ای از فاطمه بگویم. باز درماندم:
خواستم بگویم، فاطمه دختر خدیجه ‌ی بزرگ است.
دیدم فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه دختر محمد است.
دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه همسر علی است.
دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه مادر حسین است.
دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه مادر زینب است.
باز دیدم که فاطمه نیست.
نه، این‌ها همه هست و این همه فاطمه نیست.
فاطمه، فاطمه است.
دکتر علی شریعتی

علی دانش پژوه دروبلاگ خود مطالبی از سایت های دیگر درباره میمه جمع اوری کرده است واین خیلی خوب است چراکه درصورت تعطیلی وبلاگ ها ،  مجاری اطلاعات متعدد خواهد بود اما وی خاضعانه نوشته است

                                      دانشجو آی .تی

                          http://daneshjoo-it.blogfa.com/ 

                                                    نمایی از دانشگاه پیام نور وزوان

 وب سایتی متعلق به دانشجویان گروه اینترنت هسته علمی دانشگاه پیام نور وزوان اصفهان و حاوی مطالب بسیار ارزنده برای دانشجویان و سایر افراد علاقه مند است.  

خانم ها امین الرعایائی ، صادقی، نوروزی و آقای مساحی تاکید کرده اندکه در این وب نوشت قصد دارند مطالب کاربردی دانش رایانه را برای کاربران آماتور و حرفه ای ارائه دهند.

این گروه پرکار، پرتلاش و به اصطلاح عوام کاربلد زیرنظر خانم نیکبخت کارگروهی خودرا به پیش می برند.و الحق در همان آغاز مسیر خود سعی در اطلاع رسانی چند جانبه از منطقه میمه را هم دارند.  برای این بلاگرهای جوان  آرزوی موفقیت دارم و امیدوارم در کار خود باثبات!!!!!!!! باشند.

                                 http://daneshjoo-it.blogfa.com                            

امروز قصد معرفی بلاگری دیگر از خطه وزوان دارم . دوست عزیز بلاگر ما خیلی خوش ذوق اینگونه سرائیده است :

شهر من، روی امواج زمان

قرن ها بالیده

چون تویی زاییده!

آی وزوانی!

گر کسی از دیارت پرسید

سر برافراشته دار

فریاد زن:

                     "من ز ملک ایران"

                     "وچه ی وژگونم"

بلاگر  MrNia که فکر کنم زبان انگلیسی می خواند و یا عشق فرنگ است کار خود را بسیار زیبا و دلنشین مانند دوستان دیگر بلاگر وزوانی اش شروع کرده است .واقعا باید به منطقه میمه بالید با این استعدادهای خوش قریحه ای که دارد.

مسترنیا در وصف خودآورده است : وزوان را باید از وزوانی ها شناخت. اگر من وزوانی باشم این خصوصیات را کم و بیش دارم:

- محافظه کارم.
- سطح هوشم متوسط رو به بالا است.
- چنانم که گویی با این عبارت از قرآن که "... و لا تجسسوا ..." مشکل دارم.
- خونگرمم ولی بسیار پیش می آید که چشم دیدن همشهریم را هم ندارم.
- زحمتکش و بسیار با پشتکارم.
- هر چند به غلط ولی تا خردسالم میمه را دشمن وزوان می پندارم!
- طعم محرومیت را چشیده ام.
- سست ایمان نیستم و زیاد کلاه شرعی بر سر خودم و دیگران می گذارم. 
و...
وزوانی ها در قبال وزوانی بودنشان بسته به موقعیت احساس متفاوتی دارند.
یک دسته بی تفاوتند، دسته ای که ریشه تمام مشکلاتشان را در شهر کوچکشان می بینند از آن آر دارند، و یک دسته که به وزوان به دید یک "هویت" مینگرند به وزوانی بودنشان می بالند(همچون من).

برای این دوست بلاگرم آرزوی موفقیت دارم .حتما به مستر نیا در آدرس زیر سربزنید...

http://babgorda.blogfa.com/

من این وبلاگ را صرفا به منظور معرفی  میمه ساخته ام و بیشتر سعی می کنم تا حد ممکن بر روی زبان ادبیات و شعر به زبان میمه ای و یا در مورد میمه متمرکز شوم و در این مسیر دست همه دوستان و همراهان صمیمی را به گرمی می فشارم. لذا از کلیه شعرا و سخنوران و ادیبان معزز دعوت می کنم هر گونه شعر قطعه ادبی داستان، خاطره و...را به نشانی                                abeskan@yahoo.com  بفرستند تا با نام خودشان در وبلاگ قرار گیرد. خواهش می کنم تمام عزیزانی که دست به قلم دارند از همین لحظه شروع کنند و بسرایند یا بنویسند.

این مطالب دراولین پست وبلاگ دکتر اسکندریان منتشر شده است . بلاگری که درتجربه جدیدخود خیلی خوب ظاهر شده وبا یک شعر فوق العاده نوستالژیک، به پیشواز میمه و میمه ای ها آمده است.

تاکنون هرچه از میمه گفته ایم و نوشته ایم ، درباره سبک و سیاق زندگی، تاریخ و  اوضاع اجتماعی و جغرافیایی آن بوده است. اما  این وبلاگ نگاهی دیگر و آن هم از نوع ادبی به موضوع دارد. وبلاگ آقای دکتربه نام  میمه ی اصفهان  بر مقوله ادبیات گویش میمه ای تمرکز دارد .

 ورود جناب دکتر اسکندریان  را به جامعه مجازی خوشامد می گویم و امیدوارم در کار  فرهنگی خود موفق باشند.

برگی از وبلاگ میمه ی اصفهان

 برای میمه

 ای میمه, ای شهر قشنگ خوار و مرده    

 ای کولت از وی مهری هاما همرده

این مردمون قدر توشون هرگز نزونا 

اونا که اینشون نزونا پس که زونا؟

 مثل جوون و جاهلی که از نفهمی 

 وی احترامی بکره با اهل فهمی

ای میمه ایها, میمه چون مانه امونه

جزناخلف که ارزش مانه نزونه؟

چند ساله که میمه داره خراب اگرده

از غصه دل آدمی کباب اگرده

راستی کشو سرمزدوا و اوو صا فش؟  

درخت سنجدهای بلند و سایه سارش؟

صدای میش و وره های تشنه اوو 

اوشتنده تا برسنده تا لو اوو

جن ورگله ها با کلی ناز و افاده

اتمنده تا ور گله پای پیاده

چاشت که ابو تا پیشیم غوغایی به پا بو       

انگار که کیه همه سرمزدوا بو

کوچه رز و دشت و بره پر از صدا بو  

سر پیلار تا سر مزدوا پر از صفا بو

همه که واگردانده با ظرفهای پر شیر   

تاجه پستای چپونا  و نون و سر شیر

خدا زونه چه لذتیش دا در لو اوو 

نون میمه و ماست میش و بعدش یک خوو

عطر چایی آتشی و سایه وید

انگار بهشت بو که اینجور اتمه به دید

اکه دلت اشکا اشویی تا چا ملی 

اوو زلال و سایه دنج, کیف خیلی

یرزه اوسرتر چاه خالقی کارش اکه  

مزرعش و بعضی رزا آبادش اکه

بالای حوض چاه ملی ده که انگشتی 

 هر طرفده به یک اووگایی انگشتی

دست راستد, سرمزدوای با صفا بو    

دست چپد چاه وییو و میر اووها بو

روبروده چاه قل کریز و سنجیه بو 

پی سرده چاه خالقی و حاج ناصر بو

کوچه رزا و دشت و بر چه با صفا بو 

هر یا ده انگشتی پر از لطف خدا بو

سر بره تا گوچه رشید تا بر رز گرده                     

وزوان، VAZVAN, vazvan

نمی دانم چرا ولی باز آمدم که از خاک آشنا بنویسم. قطعا این برای اولین بارنخواهد بود که باز

می رویم  و می آییم.

این پیش درآمد معرفی وبلاگ خاک آشنا است که نیاز چندانی به توضیح ندارد. بلاگر خاک آشنا

(آقای علی توانا بچه وزوان و تحصیلکرده  عالی رشته فیزیک) باجدیت و ظرافت به فعالیت مشغول

 است اما انتقاد من به کم کاری ، عدم تنوع در صفحات و محدودنویسی ایشان است . 

دوست عزیز  وزوانی چند ماه پیش  وبلاگی را که تازه داشت برای خود کانتر می زد، تعطیل  کرد.

حتی انگیزه اش راهم نگفت و  رفت اما....

بلاگر عزیز ما با جمله نمی دانم چرا بازآمدم به خانه آشنایی برگشته است.خانه ای که چند ماه قبل

سقف آن راخراب کرد و زمینش را نیز به مزایده گذاشت .

اما انگار پارامترهایی در ذهنیت آقای توانا وجود داشته است  که او را مجبور ( البته  از روی دل) به

بازگشت  کرد. او نمی دانست که :  خاک آشنا متعلق به او نیست و کسانی هستند و بودند که هر

 روز  این خاک را از راه دور نگاه  و یا بر روی آن زندگی می کردند.

توانای عزیز که به حق در نگارش مطالب خود دقت و سلیقه به خرج می دهد، پیشتر خاک آشنای

دیگری  داشت که نمی دانم چرا مطالب آن را به این وبلاگ انتقال نداده است.

برای موفقیت وی در انجام رسالت فرهنگی اش آرزوی موفقیت می کنم .