56-   آدم ترسو ، سایش دَ جی اَتِرسه – آدم ترسو از سایه اش هم می ترسه .

57- اگه واددنَیه، هرچونِ دِ مُون ده – اگر بادت نمی آید هر چونت را به من بده .

58-   بُز گر سرچشمَه دَ اُو اَخِره – بز گر از سر چشمه آب می خورد .

59- دِ بُز شون اَوا بشه شو چر اَشوا دِ شاخِم اِنگس – به بز گفتند بر و شب چر ، گفت به شاخم نگاه کن .

60-   پیغوم بُوسَه نَکِرده – پیغام بوسه نمی شه .

61-   به نرخ دُوت ، اَخوسون پنبه – به نرخ دوغ ات می زنیم پنبه .

62-   شیخ بلال جی معجزه اَش نِدا – شیخ بلال ( خادم مسجد ) هم معجزه ندارد .

63-   پای اُوگوشت باباش دَ آهه – پای آبگوشت پدرش نشسته است .

64-   به زوئی پالونش دِبون اَنیمه – به زودی پالانش را به بام می گذاریم .

65- خِرش دِ اِستِخون بستَه ، کووه دِ آخور – خر را به استخوان بسته ، سگ را به آخور

66- نه چائی نوباتم اَگی ، نه ممد حسن – نه چای نبات می خواهم ، نه محمد حسن .

67- لووه وُری دِ سنگوش نٍچور نیه – مثل روباه فقط تا حالابه سنگ آب نشاشیده است .

68- قربون خدا بشون ، با این آدم کَج و کوُلش – قربون خدا برم با این بنده کج و کوله اش .

69-   بَر رز دَ گِه اَشی ، بیخش دییارهَ- در باغ که می روی پایانش پیداست .

70- کاه مال خود بنو ، کادون کِه مال خُود بُو– کاه مال خودت نبود ، کاهدون که مال خودت بود.

71-   خِرش پُل دَ بُودَ شتَه – خرش از پل گذشته است .

72-    مرگ خِبَه ، اما برای هو مسیه – مرگ خوب است ، اما برای همسایه .

73-   دود همیشه کُوندَدَ پا اَبُو – دود همیشه از کنده بلند می شود .

74-   کاچی وِز هچی یه – کاچی از هیچی بهتره است .

75- بامُون چه کارت بِکهِ ، که با اولادم بِکری – بامن چه کردی که با اولادم بکنی .

76- دِمایت اِنگس ، نه دِ هو مسایت – به دست مایه ات نگاه کن ، نه به همسایه ات .

77- مثل خر چِنگه اَدِه ، مثل لو لَقَه اَخوسه – مثل خر جنگ می زند مثل روباه لگد می زند .

78- آدم کووه برکیه بُو ، اما و چه ویشله نِبُو– آدم سگ در خونه باشه اما بچه کوچک خونه نباشد.

79- اندقهَ خوش اخلاقه ، که کووه پابسوته اَمونه – به حدی خوش اخلاق و مهربان است که مثل سگ پا سوخته است .

80-   با دهن کووه دَ ، دریا نجس نُبو – با دهان سگ ، دریا نجس نمی شود .

81-   هرکی اَوجه پنیر ، تو بشه بمیر – هر که می گوید پنیر تو برو بمیر .

82- کیه نشینی بی بی ، از وی چادُر ییَه – خانه ماندن خانم از بی چادری است .

83-  آروس خانوم از وس خشگل بُو که اُولش جی برمییه – عروس خانم از بس زیبا بود که آبله اش هم درآمده است .

84- دیگ دِ دیگ اَوجه ------ دِ زندون اَوجه صل الا – دیگ به دیگ می گه روت سیاه ، سه پایه می گه صل اَلا .

85-  مَلو دستش دِ گوشت نَرسه ، اَوجه بو اَکِره – گربه دستش به گوشت نمی رسه می گوید بو می دهد .

86-   وقتی گوشت نِبوُ ، چُوندر سالارَه – وقتی گوشت نباشد چغندر سالار است .

87- بنده خدا آه ندِره که با ناله اش سودا کِرِه – بنده خدا آه ندارد که با ناله سودا کند .

88- مرگ اُشتری یَه ِ که بر هر کیه دَ اَوسه – مرگ شتری است که درب هر خانه ای می خوابد .

89- با طناف هر کی دَروچا نِبُو شو – با طناب هر کسی نمی شود داخل چاه رفت .

90- غلا از وقتی که وچه دار گِردا ، ابی یه اِشکم جی سِرِش نخوا – کلاغ از وقتی بچه دار شد دیگه یک شکم هم سیر نخورد.

91- تا شو نشی ، رو واردَ یا ئی نرسی – تا شب نروی ، روز به جائی نمی رسی .

92-   خر کُره دار ، دِ دشت نبرندَه – خر کره دار را کسی به دشت نمی برد .

93-   کوه برکیه صاحبش دَ مثل شیراَ- سگ در خانه صاحب اش مثل شیر است .

94-    گاش بِزیه ، دُ بلقی – گاوش زائیده دو قلو .

95-   گاش دِ بون کِردَه – گاو را به بام کرده است .

96-   خر مَردم سواری نُدره – خر مردم سواری ندارد .

97- خردیزه بخاطر لجوازیش ، خوش دِ چاه اَخوسه – خردیزه بخاطر لجاجت خود را به چاه      می اندازد .( خردریزه به مرگ خود و ضرر صاحبش راضی است ).

98- خَرِش مخوا کَردِه ، دُنبال نالش دَ اَگِرده – خر را گم کرده دنبال نعلش می گردد.

99-  هر چی ته قزقون کِردهَ ، با کفگیر بالا اَیه – هرچه در دیگ باشد با کفگیر بالا می آید .

100-      خر گهِ یش بدی ، اَبی کاه نخِرِه – خر که جو دید دیگر کاه نمی خورد .

101- مثل اُشتر هر چی گوُرد و ابو ، پچ تراَچورنه – مثل شتر هر چه پیرتر بشه ، پس تر می شاشه.

102-  اُودُوخوار هر یا که بشه ، قسمت اش اُودُووه – دوغ خورده هر جا برود قسمت اش دوغه .

103-      سوار خر مَردُم دَ یه طِرفهَ ها چین – سوار خر مردم یک طرفه بنشین

151- اُودستش دَنَچِکه : آب از دستش نمی چکد .( بسیار خسیس و بی خاصیت است .)

ضرب المثل های میمه ای قسمت اول

ضرب المثل های میمه ای - قسمت دوم